Bernard Radka13.09.1912 — 11.10.1985

Bernard Radka urodził się w 1912 roku w Mirotkach, na terenie ówczesnego Cesarstwa Niemieckiego. Z jego dzieciństwa zachowały się jedynie szczątkowe informacje, wiadomo jednak, że ukończył cztery klasy szkoły podstawowej w Mirotkach. Zachowane świadectwo szkolne z 1926 roku pokazuje, że uczęszczał do szkoły regularnie i osiągał wyniki na poziomie średnim lub dobrym. Biegle posługiwał się językiem niemieckim, co później miało znaczenie w dramatycznych latach wojny. Zawiłe losy II wojny światowej doprowadziły do jego przymusowej służby w Wehrmachcie. Jesienią 1944 roku dostał się do niewoli, a następnie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Zachowały się fotografie z tego okresu, które są świadectwem jego wojennej drogi i wielkiej historycznej zawieruchy, w której przyszło mu żyć. Po zakończeniu wojny, w 1947 roku, przebywał w Starym Polu w powiecie malborskim. W 1950 roku poślubił Gertrudę Kotlewską. Razem wychowali pięcioro dzieci, choć jedna z córek zmarła po porodzie w 1951 roku. Po wojnie pracował w PKP aż do przejścia na emeryturę. Zmarł w 1985 roku wskutek zawału serca. W pamięci rodziny pozostał jako człowiek wytrwały, doświadczony przez historię i wierny swoim najbliższym.