Franciszek Schornak (ur. 13 XI 1857 w Szemudzie, zm. 4 III 1940 w Skórczu) – nauczyciel, „rektor” szkoły powszechnej, regionalista Kaszub, Kociewia i Borów Tucholskich. W wieku 9 lat stracił oboje rodziców; wychowywała go babcia w Wejherowie. Po jej śmierci, mając 13 lat, przerwał naukę, utrzymywał dom i młodsze rodzeństwo. Pracował jako pastuch i uczeń stolarza, wieczorami uczył się sam. Po zdaniu egzaminu czeladniczego porzucił stolarkę, ukończył seminaria nauczycielskie w Kościerzynie i Tucholi.

W latach 1885–1900 uczył w Linii i Zelewie, w tym czasie poślubił Otylię Klokę; mieli siedmioro dzieci (m.in. Otylię Szczukowską). W 1900 r. został kierownikiem szkoły w Osieku, a od 1905 r. do emerytury (1929) kierował szkołą powszechną w Skórczu. W 1910 r. otrzymał tytuł „rektora”, a w latach 1911–1917 zainicjował budowę nowego gmachu szkolnego i mieszkań dla nauczycieli. Założył przy szkole ogród botaniczny, poletka doświadczalne i aleję lip. 27 I 1920 witał wkraczające do Skórcza Wojsko Polskie.

Był społecznikiem TCL – organizował czytelnię i bibliotekę, prowadził pracownię introligatorską dla dzieci; w 1931–1932 zasiadał w komitecie powiatowym TCL w Starogardzie (zastępca prezesa). Równolegle badał kulturę regionu i publikował m.in. „Kaszuby”, „Kociewie” oraz „Kronikę miasta Skórcza” (zarekwirowaną w 1939). W czasie okupacji został wysiedlony z mieszkania; zmarł w Skórczu. Jego rękopisy i zbiory w większości przepadły w 1945 r., lecz w 1957 r. szkoła w Skórczu otrzymała jego imię, a pamięć o nim trwa w lokalnej społeczności.

Żona: Otylia Kloka

Dzieci: Siedmioro dzieci w tym Otylia , 

Rodzeństwo: Jan, Anton Anna, Maria

Rodzice:  Józef i Barbara

Ciekawostka: Choć akta niemieckich USC z okresu od 1874 roku są dostępne oraz w znaczącej większości zindeksowane i zeskanowane nie udało się potwierdzić dat urodzeń dzieci Państwa Franciszka i Otylii Schornak. Jest to spowodowane tym iż akta USC z Linii pod które należało Zelewo uległy zniszczeniu bądź zaginięciu. 

Po czeladniku stolarskim kończy seminaria w Kościerzynie i Tucholi – wybiera oświatę

1885–1900 – Linia, Zelewo: nauczyciel szkoły elementarnej

1900–1905 – Osiek: kierownik szkoły

1905–1929 – Skórcz: kierownik szkoły powszechnej; w 1910 otrzymuje tytuł „rektora”

1911–1917: inicjuje budowę nowego gmachu szkoły i mieszkań dla nauczycieli

Tworzy ogród botaniczny, poletka doświadczalne i aleję lip – edukacja praktyczna

27 I 1920: wita Wojsko Polskie; szkoła zyskuje status 7-klasowej

Od 1929 na emeryturze nadal wspiera oświatę: biblioteka TCL i pracownia introligatorska dla dzieci

 wspomnij.com